Whisper
your heartdreams
Whisper your heartdreams,
you never know when your angel's listening
 
Welkom, ik ben Whisper,
Ik ben geïnteresseerd in het paganisme en ik vind het fijn om in contact te komen met mensen die bewust in het leven staan. Ik houd er niet van om een bepaalde richting te volgen omdat ik mezelf als individu beschouw die zelf kan uitmaken wat voor mij werkt, ik leef volgens mijn eigen waarheid. Ik vind het erg belangrijk om mezelf van iets te overtuigen en niet domweg alles aan te nemen. Geloof daarom ook mij niet, wat ik schrijf is mijn waarheid, zoek eerst de dingen zelf uit, lees, leer en vergaar wijsheid.....maar stel jezelf daarbij altijd de vraag wie heeft dit geschreven en wat voor baat heeft diegene erbij dat je deze informatie gelooft.
 
Een dikke knuffel van Whisper 
 
Te weten dat je onwetend bent, is het begin van alle wijsheid.
 
 
Laatste artikelen
volgende »
Spit
whisper   18-06-2008 16:12- permalink- in Persoonlijk
Ik durf van mezelf best te zeggen dat ik niet kleinzerig ben. Maar dit keer kan ik niet anders dan toegeven: Ik heb pijn en ik voel me zo zielig!!! Daar zit ik dan. Spit. Ik weet niet wat me overkomt. Ik die altijd bezig is, niet stil kan zitten. Gekluisterd aan huis en stoel.
Zaterdagochtend was er nog niets aan de hand. Tot ik door mijn knieën wilde zakken om de poes te aaien.
 
Krak, daar zat ik, plat op de grond. Eerst nog een beetje lacherig, wat gebeurt er nu? Totdat ik weer omhoog probeerde te komen. Mooi niet. Alles in mijn rug deed pijn, zo'n vreselijke pijn. Op mijn knietjes ben ik kermend naar een bed gekropen. Voor ik daar op zat, nee lag, of nee toch maar zitten, steunend met mijn vuisten op het bed. En nu? Mijn armen kon ik niet meer weghalen, want dan zakte mijn rug in, wat een ongelofelijke kramp en een vreselijke pijnscheut in mijn rug teweeg bracht. Mijn benen werden langzaam steeds blauwer en voelden dood aan. Ondertussen zat mijn nek ook vast en voelde het alsof ik elk moment van het bed zou gaan vallen. HELP!!! Natuurlijk was echtgenoot op dat moment aan het werk.
 
Gelukkig stond de oudste snel met de telefoon klaar. "Mam moet ik 112 bellen?" Nou nee het is zo wel weer over, toch?? Misschien eerst mijn werk maar bellen dat ik waarschijnlijk vanmiddag niet kan komen werken. Dochter draait en houdt de hoorn bij mijn oor.Waarom ik nog geen dokter heb gebeld?? Ehh het is weekend en wat kunnen die doen??? OK, bel dan ook de dokterspost maar; Mevrouw u moet vooral in beweging blijven, 2 paracetamol en een ibuprofen nemen en lekker onder de hete douche gaan staan.
Komt u me dan misschien helpen....die douche komt toch niet naar mij toe?? U voelt niet wat ik nu voel. Hoe moet dat nou? Huil huil. Vooral blijven bewegen mevrouw. WEHHH!!! Maar als DAT nou juist zo zeer doet?! Bel papa maar, dan kan die me onder de douche zetten...

Enfin, liefhebbende echtgenoot kwam direct naar huis toe, ondertussen voelde mijn hele lijf dood aan. Bewegen ging allang niet meer. Hij heeft me onder de douche gezet op een krukje, maar om nou te zeggen dat het geholpen heeft, wie verzint nou toch zo iets.Voor ik uitgekleed was, over de badrand heen gestapt/ getild was en op het krukje zat waren we ruim drie kwartier verder, gejankt heb ik. De hete douche op mijn rug, de rest stierf van de kou. Dan er weer uit, afdrogen, aankleden...weer is de hulp van lief hard nodig. Niet eens je eigen slip aan kunnen trekken, dan zak je wel erg diep. Ik geloof niet dat het douchen goed gedaan heeft. Het was daarna in ieder geval nog niet over. Nog lang daarna niet.
 
Ondertussen zijn we al 5 dagen verder en kan ik nu wel zelfstandig, zij het met veel pijn gaan zitten en staan. Soms schiet "het" (wat???) er weer in en kan ik geen kant meer op en kruip over de grond. Gelukkig ben ik gezegend met twee mooie tienerdochters (die niet weten hoe snel ze weg moeten zijn...eerst waren ze nog erg behulpzaam, nu moet ik maar weer normaal doen: Je bent niet gehandicapt hoor mam, je hebt alleen maar last van je rug!)
 
Vanmorgen wilde ik perse mee naar de dierenarts, ik heb op 10 verschillende manieren 10 minuten lang geprobeerd de auto in te komen, mijn hemel, wat ging dat moeizaam, een nadeel als je lang bent...het dak zit zo laag en mijn hoofd kon ik niet buigen of schuin houden. Het rijden zelf was trouwens ook niet echt een lolletje met al die verkeersdrempels hier, auw!
 
De pijnstillers heb ik meteen de deur uitgegooid, ik geloof niet dat die mijn onderruggebied bereiken. Ze hielpen in ieder geval niet. En dan nog, zodra die spierverslappers of pijnstillers wel de pijn zouden onderdrukken zou dat betekenen dat als ik maar een beetje "geen pijn" zou voelen, ik hier nu niet meer rustig zou zitten en alweer aan de slag zou gaan. Lijkt mij ook niet echt verstandig. En aangezien ik altijd bang ben dat mensen me maar een pieperd vinden en ik dus veel te snel en veel te hard alweer van stapel loop als ik maar enigszins denk dat mensen denken dat ik het wel weer aan zou kunnen (snap je??) Nu voel ik zelf heel duidelijk mijn grens. Verplicht rust dus, tot de ergste pijn weg is.
 
Maar dat is dus helemaal niets voor mij, stilzitten, de boel de boel laten, langzaam zie ik het verslonzen, inclusief mezelf; Ahum, was jij dat buuf, op je sloffen, in “huis”broek, door de straat gisteravond, schuifelend, voetje voor voetje??? Sh.. En ik dacht nog, er is toch voetbal...niemand die me ziet. Ook zie ik nu wat vooral mijn inbreng in het huishouden is. Wat een zooi. (of ligt dat aan mijn perfectionistische aard, de rest heeft het namelijk niet eens in de gaten, laat staan dat ze er wat aan doen.) Het zijn vooral voor een ander de onzichtbare dingetjes die ik even snel tussendoor doe: De bloemen in een vaas zetten, alles terug op zijn plek leggen,  de vingers van het raam poetsen, c.d.’s in hun hoesjes stoppen, knoopjes aanzetten, w.c rollen aanvullen, de klitten uit de hond knippen, een knuffel repareren, en vooral alles van de grond rapen…..nu even niet dus!
 
Voorlopig zit ik hier dus nog wel, de bureaustoel doet ook goed werk als rolstoel, hahaha, zo kom je nog een heel eind. Zeker naar de Senseo en weer terug. En ach, heb ik eindelijk eens tijd om al die receptjes uit te typen en een nieuwsbrief voor mijn werk te maken en als ik dan toch bezig ben kan ik gelijk een logje schrijven. En hyven en en en….
Weg rust!
 
Knuffel van Whisper  (wel zachtjes doen hoor!)
Heksentuintje II
whisper   03-06-2008 11:36- permalink- in Persoonlijk
 
Even een update van mijn heksentuintje.
Zoals eerder vermeld ben ik nu de gelukkige eigenaar van een moestuintje, het lapje grond meet ongeveer 12,5 bij 25 meter. Geen onaardig stukje dus. Voordat we in de tuin konden beginnen, moesten we eerst alle “onregelmatigheden” verwijderen en geloof me na twee jaar brak te hebben gelegen, is dat heel wat. Ik weet nu waarom heksen c.q. oude kruidenvrouwtjes als lelijke gebochelden afgebeeld werden. Na een paar weken spitten kon ik ook niet meer rechtop staan. Auw! En na een paar uur per dag in de klei spitten zag ik er nog weinig aantrekkelijk uit, met al die brokken klei in mijn haren, vegen op mijn gezicht en rouwrandjes onder de nagels.
Meter voor meter is de hele tuin onderhanden genomen. Ondertussen zat ik thuis ook niet stil. De keuken veranderde langzamerhand in een kweekbak voor zaailingen. Gelukkig heb ik in de loop van de tijd heel wat boeken weten te verzamelen over planten en (on) kruiden, die kwamen nu goed van pas..... In weer en wind hebben we alles zaai klaar gemaakt....
 
 
Mijn kruiden gedeelte is verdeeld in vakken en afgeschermd met een houtschutting, het bos op de achtergrond voldoet ruimschots in de voorziening. In het midden van mijn tuin ligt een cirkel van houtsnippers daar middenin staat op een stapel keien de vuurkorf, die hebben we al een paar keer aan moeten steken om de kou een beetje te verdrijven, warme chocomelk (+) mee....... Om de korf heb ik boomstammetjes neer gezet, zo leuk.
Eindelijk mochten de zaailingen de grond in, direct gevolgd door het zaad...en dan maar wachten en toen werd het werd warmer en warmer.....iedere dag heen en weer uit het werk, fietsend naar de tuin, om uit het achterliggende slootje water over de zaden te gieten. En wonderwel de eerste sprietjes komen de grond uit. Waar collega's klagen dat het toch nog steeds geen weer is, sta ik in mijn hemdje te puffen, gebogen over mijn schoffel. Waar iedereen in Nederland zich op het strand nog eens omdraait, snak ik naar een buitje regen....wat is "mooi weer" toch relatief hé!
 
 
Maar alles groeit aardig nu..ook het onkruid. Bij lief groeit de heermoes de pan uit en op mijn "recreatie hoekje" met picknick bank en overkapping is het één en al paardebloem. Langs het water tiert de smeerwortel net als het fluitenkruid. En overal komen mini brandnetelplantjes omhoog. Maar wat is het heerlijk. Om ons heen fluiten de vogeltjes, een paartje kraaien heeft zijn nest in de boom achter ons gebouwd. Kikkertjes kwaken in de sloot. De haasjes rennen bij de buurman door zijn tuin. De kids vermaken zich geweldig in het water met de rubberboot. En van de Turkse buurvrouw heb ik aardbeienplantjes, bossen Munt en Lavas gekregen. Zo lief. (Al gooit ze telkens als we er niet zijn haar onkruid bij ons in de tuin, minder lief!!)
 
 
Maar wat fijn dat het vandaag regende hé!!!
Hebben jullie ook zo genoten??

Een dikke knuffel van Whisper





Heksentuin
whisper   02-03-2008 16:39- permalink- in Persoonlijk
 
Als alles meezit hebben we binnenkort een eigen tuintje ergens hier in de buurt. Het lapje grond telt al gauw zo'n 30 bij 10 meter; dat zijn heel wat aardbeien en tomaten plantjes......Nou zit dat lief wel in zijn vingers: het tuinieren, al moet er eerst heel wat gebeuren willen we er überhaupt iets anders op kunnen laten groeien dan "on" kruid. (Het ligt al een paar jaar brak.) Nou bracht mij dat uiteraard op het geweldige idee, de tuin te verdelen.
Hij het voorste grootste gedeelte aan het fietspad en dan neem ik wel genoegen met een klein stukje van pakweg 10 bij 12,5 ofzo. Hij mag dan voor de worteltjes, sla, peultjes en weet ik wat allemaal meer gaan dan neem ik wel het achterste deel tegen de bosrand en de sloot aan. Daar komt dan mijn eigen kruidenparadijsje, mijn eigenste heksentuintje......ah!!! Het begint al helemaal te kriebelen, heb op papier al een serieuze poging gedaan om een beetje een praktische vakken verdeling te maken. Rozemarijn, Peterselie, Salie, Engelwortel, Bijvoet, Lavendel; wat is hoog en wat lager, kan het allemaal in de zon, eh hoe is de ligging eigenlijk??? In het midden blijft een flinke cirkel vrij, en de picknick bank die nu hopeloos in de weg staat in de voortuin kan dan ook mee, net als de vuurkorven en fakkels en de rubberboot???? Jaja, we zitten tegen het zijkanaal aan, kids mee, boot mee. Lekker op het water. Partytent mee, helaas mag er niets neergezet worden wat vast staat, ehm en mijn wilgentenen afscheiding dan, zou dat mogen.........We mochten alvast gaan spitten zeiden ze; Wat??? Eh, ja, beetje druk vandaag, morgen dan maar ofzo. Of volgende week!  Eerst nog maar wat kruidenbijbels erop na slaan en nog wat ontwerpjes maken, daar ben ik errug goed in.  Goh dit is nog eens andere koek dan mijn 10 zinken emmers met kruiden op mijn patio op het noorden. De aanleg van mijn weelderig bloeiende kruidentuin zal nog een hele heksentoer gaan worden, dat besef ik nu al.
Zucht!! Je bent stadsheks of je bent het niet.
Een dikke knuffel van Whisper


Reiki II
whisper   04-12-2007 16:41- permalink- in Persoonlijk
 
Bepakt en bezakt kwam ik afgelopen weekend in Heerde aan om deel te nemen aan de Reiki II cursus bij Arianne Groeneveld op het Helios centrum.
Helaas is er van mijn vorige groep nog niemand zover om aan zijn tweede graad te beginnen, nu was het voor mij al veel eerder het plan om Reiki II te gaan doen, maar i.p.v. direct II te gaan doen, ben ik eerst drie maanden geleden nog een keer I via de Reiki Alliance gaan doen op de traditionele manier. En nu mocht ik dan eindelijk opkomen voor mijn tweede graad.
 
Dit keer ben ik ruim van te voren van huis gegaan zodat ik me niet druk hoefde te maken of ik wel op tijd zou komen, wederom met de Tom-Tom. Op de snelweg richting Utrecht bedacht ik me dat het misschien slimmer was om rechtdoor te gaan....helaas dacht “Tommie” daar anders over en een flink aantal kilometers verderop stuurde hij me toch weer terug naar zijn eerste route, een paar kilometers om en zo een kilometers lange file in. Mannen!!! Al met al heb ik er dit keer 3 uur en een kwartier over gedaan....(i.p.v. 1 uur en 28 minuten) precies op tijd kwam ik binnen!
 
De groep was dit keer maar erg klein, 3 andere groepsleden, 3 assistentes en Arianne.
Ik had van alles verwacht, maar dit niet. Ook stapte ik het centrum binnen en verwachtte ik toch min of meer de mensen die er de vorige keer ook waren. Ook de assistentes waren nieuw voor me. Gelukkig is Arianne een vertrouwd gezicht. Wat besef ik me naast haar dat ik nog zo'n groentje ben. Wat moet ik nog veel leren! Een geweldig mens.

Dit keer was het voor mij een weekend met weinig emoties (helaas voor de waterproof mascara) en geen "knuffelsessies" maar veel leren. Natuurlijk de drie symbolen, die we feilloos uit ons hoofd moesten leren...sacred & secret.  Al de toepassingen daarvan, na afloop duizelde het me behoorlijk. De symbolen werden na afloop buiten verbrand.
Voor mijn gevoel was er dit keer minder tijd om elkaar te behandelen, best wel jammer. Natuurlijk hebben we wel op afstand behandeld, maar zoals altijd voel ik weinig van al die rondslingerende energieën, helaas.
Ook dit keer bleven de lichtflitsen, kleuren, stemmen, beelden etc. etc. uit. Ook na de tweede inwijding. Boehoehoe!!!
Langzaam begon er wel een hoofdpijntje op te komen, vast van alle losgeweekte (vuile) energieën.
Op de laatste dag gingen we Reiki op (grote) afstand geven, daarvoor had ik echtgenoot gevraagd. De mensen die ik van te voren gevraagd had, hadden ineens op desbetreffend tijdstip veel belangrijkere dingen te doen, en aangezien ik echtgenoot regelmatig behandel leek het me wel zo fijn, zou ik in ieder geval door de bekende energie weten of ik de goede persoon te pakken had. Altijd handig!
Hiep hoi voor de mobiele telefoon, kon ik hem direct na afloop bellen.
Op mijn "En????" zei hij: "Zooooo, ik voelde me helemaal boven het bed zweven!"
"Echt!!!" riep ik verbaasd.
"Nee, natuurlijk niet."  .
............AUW!!! 

Misschien moet ik de volgende keer een iets gevoeliger persoon uit kiezen, hihihi. Nu weet ik dat het maatje wat me toegewezen is om te behandelen en te oefenen zeer gevoelig is voor energieën :) dus dat komt wel goed.
 
Nu zal ik niet gaan schrijven hoe mijn thuiskomst was, want dan valt er vast weer zo'n groep fanatieke christenen over me heen. Maar laat ik het er op houden dat ze me thuis erg gemist hadden en ze geen raad wisten met de overweldigende emoties toen ze me weer zagen. ;)
 
Een warme Reiki knuffel van Whisper  
Mooiemensen.com
whisper   22-11-2007 22:37- permalink- in Persoonlijk
Mooie mensen krijgen eigen datingsite
BAARN - De nieuwe datingsite mooiemensen.com is alleen toegankelijk voor knappe mannen en beeldschone vrouwen. Kandidaten gaan na aanmelding door een strenge selectie. Hoognodig, zegt oprichter en tv- en radiopresentator Dave Heijnerman.
,,Ben je knap dan word je in het uitgaansleven óf lastiggevallen óf genegeerd. Niemand durft je aan te spreken.'' Een knappe man of vrouw krijgt op een gewone datingsite meteen zoveel reacties, dat het een dagtaak zou zijn om daaruit te moeten selecteren. Op de nieuwe site moet de schifting dunner zijn.
Volgens Heijnerman wordt een knappe vrouw in het uitgaansleven nauwelijks benaderd. ,,Mannen denken dat ze óf niet in hen is geïnteresseerd, óf dat ze toch al bezet is.''
Het deskundigenpanel bestaat uit een niet bij name genoemde artiestenmanager, twee vrouwen uit de modellenwereld en Heijnerman zelf. ,,Ik heb nu de leukste baan van de wereld. Mooie mensen verzamelen.''
 
Oh juist, ben ik daarom zo weinig in trek..................

Nadat ik op een ontmoetingssite mijn profiel zonder foto had ingevuld, bleek er helemaal geen animo voor mijn profiel te zijn te zijn, er werd zelfs helemaal niet naar gekeken. Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik zelf ook niet zo snel naar een profiel kijk als er geen foto’s bij staan en ik het heel vervelend vind als mensen op mijn profiel reageren zonder een foto van zichzelf toe te voegen, je wilt toch wel een beetje weten wie je voor je hebt. Toen ik besloot om toch een foto bij mijn profiel te plaatsen liep het ineens storm. Ik kreeg binnen korte tijd heel wat aanzoeken, dates, aanbiedingen etc. Goeie binnenkomer voor mijn ego, in het echte leven wil dat toch allemaal niet zo mee zitten, ik wordt gewoon compleet genegeerd. Maar dit overtrof toch al mijn verwachtingen.
Na een poosje vond ik het eigenlijk toch wel erg irritant worden, al die uitnodigingen van de meest vreselijke mannen, met de meest opwindende profiels. Hoe lelijker en kortzichtiger de man hoe mooier het profiel. Ik heb toen met een collega een grapje uitgehaald, we hebben die bewuste foto van mij iets wat bewerkt, ik moet zeggen,  het resultaat was om zacht uit te drukken enigszins schokkend. Zelfde profiel, andere foto......en je raadt het al......totaal geen reactie meer.

Nou bleef bij mij alleen nog steeds de vraag hangen, als mannen dan zo massaal op een foto van mij reageren, waarom dan niet zo op mij in real-life???

Maar nu kan ik weer opgelucht adem halen.....Ik heb iets heel ergs gedaan…….ik heb mijn foto opgestuurd naar mooiemensen.com…………
 
Natuurlijk wil je voor je je aanmeldt weten of je voldoet aan de criteria om toegelaten te worden tot de site met de mooiste mensen van Nederland. Stuur ons twee foto's en binnen no time weet je het.
 
Het duurde even voor ik bericht terug kreeg……zeker “twijfelgevalletje”
Tralalalalalalalala
Wat ben ik erg om hier stiekem heel erg van te genieten, hihihhi!!
Kortzichtig hé!
 
 
Kus Whisper  






Gif - en proefdiervrij
whisper   25-10-2007 13:48- permalink- in Persoonlijk
Ik ben tot de schokkende ontdekking gekomen dat er ontzettend veel troep in de handel te verkrijgen is.
Ach nee, eigenlijk wist ik het al veel langer maar ik ben me er eens verder in gaan verdiepen. Het begon met een allergie test, nee!! het begon al toen ik aan mijn kinderen begon.....................................
 
Omdat ik weet dat ik Des dochter ben heb ik er mede voor gekozen om op jonge leeftijd kinderen te krijgen, wie weet hoe lang het allemaal zou gaan duren....toen ik na een half jaar nog niet zwanger was en ik zo'n onregelmatige cyclus schommelend tussen de 18 en 21 dagen had (wat ik voor mijn toenmalige pilgebruik ook al had) kreeg ik een middel voor geschreven om mijn cyclus te stabiliseren, ....., toen ik daar de bijwerkingen van las, dacht ik terug aan het moment dat mijn moeder na een miskraam  het middel Des voorgeschreven kreeg om mij niet te verliezen....wat een rotzooi! Voor heel veel vrouwen heeft dat enorm veel gevolgen gehad, die dans was ik tot dusver ontsprongen. Toch besloot ik dit voorgeschreven middel niet in te nemen, dat wilde ik mijn kindje niet aandoen....helaas kreeg ik van de stress ontzettend last van netelroos, maar omdat ik eventueel zwanger zou kunnen zijn, mocht ik geen hormoonzalf smeren; ik heb mezelf tot bloedens aan toe open gekrabd. Wat was dat vreselijk die jeuk. Overal bulten, korsten, bloeduitstortingen. Mentholpoeder mocht erop, ik werd gek en heb mezelf nachten in slaap gehuild. Tot ik het niet meer vol hield en de dokter vertelde dat ik menstrueerde en dus niet zwanger was, ik kreeg zalf en binnen een paar dagen hield de jeuk op gelukkig....alleen kwam mijn menstruatie niet......juist..... zwanger.

Mijn hele zwangerschap heb ik met het bange voorgevoel gelopen dat er voor straf vast iets heel raars met mijn kindje zou zijn. Maar na de geboorte bleek ze blakend van gezondheid. Wat een opluchting!
Van de weeromstuit mocht er niemand meer in mijn huis roken, en het liefst vermijdde ik alle rokerige ruimtes met mijn roze wolkje. Ze groeide voorspoedig, al heeft ze de eerste 10 maanden dag en nacht liggen blèren, maar dat is een heel ander verhaal, alhoewel, ze zou allergisch zijn voor melk, (later bleek ze allergisch te zijn voor mij, maar dat is ook weer een ander verhaal!) Vanwege het huilen ben ik wat instanties af geweest van kinderarts tot RIAGG, van consultatiebureau tot acupuncturist, van paragnost tot....nou ja van alles, niets hielp; slapen deed ze niet (ik ook niet) gillen, krijsen, zij dan. (Nou ja, later ik ook) .....10 maanden lang; vreselijk! Na 10 maanden was ze ineens stil.... ze kon lopen en meteen maar praten en alles was goed...tenminste. Ze vroeg de hele dag door om aandacht, was ontzettend ondernemend, praatte de hele dag door en was druk, altijd rennen  en bewegen nooit stil zitten. Slapen deed ze nog steeds niet. Hazenslaapjes.(Ik ook.)
Later kreeg ze nachtangsten; zo vreselijk eng, het lijken wel een soort nachtmerries, maar ik kreeg haar er niet uit, ze gilde en keek zo vreemd, ze zei ook dingen, maar wat kon ik niet verstaan, soms duurde het wel een half uur. Ze leek wel bezeten. De volgende dag wist ze nergens meer van.

Ik ging met haar naar een kinesiologe; ze was allergisch voor suiker, kleurstoffen, noten en nog wat dingen. Ik ging kritischer kijken naar wat ze overal naar binnen kreeg, thuis viel het wel mee, als vegetariër ga ik toch al heel bewust met eten om, maar buitenshuis....vooral toen ze naar school ging. Ze werd steeds drukker en agressiever. Op school ging het niet lekker, ze verveelde zich, dachten ze. Ze sloeg een klas over, kreeg geen suiker meer. (Lieve hemel, wel eens opgelet waar dat overal inzit!) Op naar de biologische markt en de reformwinkel....kassa!

Maar het ging veel beter met haar buien en daar deed ik het tenslotte voor.....maar wat een strijd elke keer weer om al die moeders er van te overtuigen dat het echt niet zo vreselijk zielig is als zij (om 5 uur) geen Magnum mag eten, dat het veel zieliger is als ik een bezweet, krijsend, kokhalzend kind in het gareel probeer te krijgen. Helaas uitte ze die buien alleen thuis, nooit bij een ander.
Tot we een dagje bij oma op visite waren, die vond het zo zielig; al die vieze suikervrije, kleurstofvrije, smaakloze snoepjes en koekjes, “geef de schat toch een lekkere Snicker”. Voor ik het wist had mijn engeltje dat ding al naar binnen gewerkt. Hahaha, ik moet nog lachen als ik er aan terug denk; binnen een half uur was het engeltje veranderd in een krijsend, gillend, bijtend monster; oma kreeg zelfs een schop na, toen die haar probeerde te bedaren. Ik heb haar maar buiten gezet, er viel geen land mee te bezeilen, ondertussen was ik al meester geworden in het negeren van haar negatieve aandacht, tot ik de visite hoorde zeggen: “Nee maar, ze trekt de stoeptegels er uit!”.....hahaha! Geweldig! Sindsdien kijkt oma ook op de verpakking.
 
Dochter 2 deed het allemaal wat rustiger aan, die lijdt niet zo aan enorme stemmingswisselingen, heeft maar 3 maanden gehuild, maar heeft wel een jaar lang gespuugd. Wel eens bij een spugende baby op bezoek geweest??? Je ruikt het al op afstand. Het hele huis rook zuur. Na het spugen kreeg ze eczeem; in haar gezicht, in alle holtes, op haar handen, ze krabde het stuk dus alles was bloederig, nat, schraal, ontstoken en schilferig.  Zemelbadjes, vet houden. Weer naar de kinesiologe.....ik wist het al..............
Alle potjes en flesjes uit het badkamerkastje konden zo de vuilnisbak in. Zucht, weer naar de reform...kassa!!!
Maar inderdaad, na het hele Calendula assortiment van Weleda ingeslagen te hebben, ging het zoveel beter met haar huidje, met een jaar of 7 was het eczeem zo goed als verdwenen, (mijn geld ook).
 
Alleen zwelt ze nu de laatste tijd af en toe zomaar ineens op; haar lippen worden 3x zo dik, haar ogen zien er uit alsof er op geslagen is, er komt een eczeem achtige laag over haar hele gezicht en ze wordt kortademig. Dan krijgt ze een paar pilletje van de huisarts en na een paar dagen herken ik mijn kind weer. Waar het van komt weten we niet, het gebeurt alleen steeds vaker, erg extreem reageert ze b.v. op rupsen, ze krijgt het dan zo benauwd, zwelt in een half uur op en krijgt vreselijke jeuk. Ook van die geweldige kindermake-up die ze overal schijnen te hebben, feest!!!

Gister kreeg ze dan een allergie test; ze is gelukkig alleen allergisch voor huisstofmijt.
Bah! Laat die het hier nou net errug naar zijn zin hebben!!! Nu wordt er natuurlijk van mij verwacht dat ik met mijn stofzuigertje, emmertje met groenezeep-sopje……..
Ik ben gek op soppen!!! Maar dat is algemeen bekend. (zie andere logs)
We krijgen in ieder geval een speciale hoes voor om haar matras vergoed. Dat scheelt.

Over nummer drie heb ik op het moment niets te klagen, die is gelukkig net 3 nachtjes droog gebleven. De was heb ik bijna weggewerkt!!
 
Even voor de goede orde en om al die mensen die mijn klaagzang hebben willen aanhoren tegemoet te komen een lijstje met proefdiervrije EN gifvrije producten....het is niet helemaal actueel, veel bedrijven zijn er nog mee bezig. Ook heb ik zeker niet alle merken vermeld. Met onderstaande linken kun je het verder zelf uitpluizen.

Tips
· Kies de huismerken van De Tuinen.
· Kies natuurcosmetica bijvoorbeeld van de merken: Dr. Hauschka, E-line, Harmonie, Living Nature, Urtekram. Dr. Baumann, Henna Plus, Lavera, Sante en Weleda.
· Verder nog: Annemarie Börlind, A Vogel, Chi, Hema, Jacob Hooy, Sanicur, The Body Shop, De Traay, Kneipp.
· Lees altijd het etiket. Staan hierop parabenen of triclosan vermeld? Koop het product dan niet.
· Vermijd daarnaast zoveel  mogelijk onderstaande producten deze zijn
NIET DIERPROEFVRIJ:
8x4, Eucerin, Hansaplast, Labello,  Nivea, Clarins, Colgate, Palmolive,  Estée Lauder, Tommy Hilfiger, Gillette, Oral-B, Aquafresh, Lactacyd, Macleans, Sensodyne, Zovirax, Fa, Gliss Kur, Taft, Toilet Eend,  Huggies, Kleenex, Kotex, Little Swimmers, Axe, Calvin Klein, Cif, Dove,  Lux, Omo, Organics, Rexona, Sunlight, Timotei, Vaseline, Ambre Solaire, Biotherm, Cacharel,  Garnier, Gemey, Giorgio Armani, Guy Laroche, Helena Rubinstein, Kérastase, L'Oréal Paris, Lancôme Paris,  Maybelline, Ralph Lauren, Redken, Vanderbilt, Vichy Laboratoires, Givenchy, Guerlain, Kenzo, Christian Dior, Givenchy, Wilkinson, Alldays, Always, Antikal, Ariel,  Clearasil, Covergirl, Dash, Dash 2in1, Dreft, Febreze, Giorgio, Head & Shoulders, Hugo Boss, Laura Biagiotti, Max Factor,  Oil of Olaz, Old Spice, Pampers, Pantene, Swiffer, Tampax, Tempo, Vidal Sassoon, Airwick, Dettol, Veet, Woolite, Ambi Pur,  Prodent, Sanex, Zwitsal, Yves Rocher!!

Valt best mee hé!!!! En dan is de lijst niet eens compleet....
 
proefdiervrije producten:
www.cosmeticagids.nl  
 
Succes en een stofvrij knuffeltje van Whisper 
























Rood konijn vermist??
whisper   25-08-2007 20:33- permalink- in Persoonlijk

Hallo allemaal,
Dat heb ik weer...wat denk je dat er aan is komen huppen.....

Juist, een konijn, zucht wat moet ik daar nou weer mee?
De meiden waren op een weilandje een pony aan het verzorgen waar ze het beestje vonden.
En als het nou geen leuk konijn is, nee hoor, ik heb nog nooit zo'n tam konijn mee gemaakt. Hij komt op schoot zitten, als je hem op zijn rug legt, blijft hij gewoon liggen, met zijn ogen dicht. (Of zou het een zij zijn???) Hij is zo tam dat ik me afvraag of hij niet erg ziek is, maar hij ziet er super gezond uit. Geen plekjes, glanzende rode vacht, mooie tanden, schone oren, glanzende ogen. Ik kan er niets raars aan ontdekken. Hij huppelt al de hele dag door mijn tuintje, heeft in de zeldzame stukjes aarde die mijn tuin nog rest al een mega-kuil gegraven. Eet, drinkt, jaagt achter de cavia aan.  Gromt tegen de hond, maar vleit zich tegen de kids aan......en nu???
We hebben de dierenambulance al gebeld, maar die hebben geen vermissing op gekregen. Ze vonden dat we hem maar terug moesten zetten, daar is natuurlijk ook wat voor te zeggen, ik houd zelf ook helemaal niet van dieren in hokjes. Maar als het nou een tam aan de boom vastgebonden konijn is! Baasje op vakantie!  Of hij is ontsnapt en kan helemaal niet voor zich zelf zorgen.....ehhhh!
Maar goed mocht je een rood konijntje missen, dat hupt hier nu weldoorvoed gezellig door mijn tuintje.
Een knuffel van Whisper 
 






Reiki I
whisper   20-08-2007 17:04- permalink- in Persoonlijk
Knal, ik ben weer terug op aarde!!!!
 
Ik heb zo'n geweldig weekend achter de rug....
Ik heb opnieuw mijn Reiki I behaald, maar nu op de officiële manier via de Reiki Alliance, bij Arianne Groeneveld.
Ik kan het iedereen aanraden, wat heb ik mezelf vorig jaar tekort gedaan door mijn reiki inwijding in één dag te doen.
Ik heb me dit hele weekend in een warm bad van liefde gevoeld, ik moet helemaal afkicken.....thuis is het leven gewoon door gegaan, eh niet alleen thuis, overal, heeft niemand dan gemerkt dat er zoiets bijzonders gebeurt is??? Dat er meer liefde in de wereld gekomen is.....HALLO!!!! Wakker worden!!!! Er zijn 12 geweldig liefdevolle mensen op gestaan!!!!
 
Ik ben dit weekend naar het Helios Centrum in Heerde geweest, aanvankelijk nog erg onwennig, ik ontdekte terwijl ik onderweg was ineens dat ik nog NOOIT in mijn leven alleen weg ben geweest voor een paar dagen, altijd bang te verdwalen, bang van mensen die me niet zullen accepteren, bang voor kliekjes, bang voor.....weet ik veel.
Hier en daar had ik al wat mensen gepolst of ze met me mee wilden, want ja, dat is natuurlijk véééél gezelliger, samen....(ik ben dus gewoon bang om alleen te zijn!) helaas, ik moest het toch alleen doen. En Yes, het is me gelukt!!! Eindelijk een grote meid!
 
Vrijdag al mijn spulletjes, niet te veel natuurlijk (ze zullen daar wel denken) ingepakt, lekkere dikke sokken mee, ehhhh, waar zijn die dingen???? Dan maar van die grote-ruige-geitenwollen-rakkers van echtgenoot mee. (werksokken) Lekker ruim. Ze vonden ze erg charmant, het lijkt wel of ze groeien!!
Onderweg zat ik al te genieten, beetje zenuwachtig, als ik het maar kan vinden, FemFem zat de eerste tien kilometer al te blerren dat ik moest proberen om te keren, helaas snelweg afgesloten, eh, die TomToms zijn toch zo handig om dan een andere route uit te stippelen, doe het dan....maar wel snel!!! "Probeer om te keren!" Wat een muts, hele discussies voer ik met mijn geweldige navigator. Op eigen houtje ben ik via een toeristische route dan toch weer op de snelweg terug gekomen, file, 8 kilometer, bah! Nou ja, rijd ik in ieder geval niet zomaar een afslag voorbij; "Probeer om te keren!" Ja ja, op de snelweg!?!
Voorbij Almere gaat het lekker, wat ben ik blij met FemFem, ze loodst me door de meest onmogelijke afslagen, "Neem over 100 meter de afslag"; Welke???deze???zeg nou!!!!
Neem de afslag! Oeps, net gemist!
(Oh wat haat ik dat, mijn vreselijke oriëntatie gevoel)
Al met al, heb ik er 3 uur over gedaan om in Heerde aan te komen, 3 UUR!!! Ipv 1 1/2 uur. Maar ik ben aangekomen, ik kan het, ik kan het!!!!
 
 
Al dat zwoegen werd ruimschoots vergoed, want wat is het daar mooi, zo groen.
Om de boerderij ligt een geweldige tuin, nu speelde het mooie weer natuurlijk ook een grote rol, maar wat een heerlijke plek is dit!
Achter in de tuin ligt een kleiner gebouw, dit was de Reiki ruimte, hier hebben we, 12 cursisten, Arianne en haar assistentes, 3 dagen lief en leed gedeeld, hier zijn we ingewijd, hier hebben we geoefend, hier hebben we gelachen, gehuild. Wat voelden we ons verbonden met elkaar.

De slaap plekken zijn op zijn minst ook bijzonder te noemen, zo heb je de "venusheuvel" een hol onder de grond, met een ingang als een yoni, helaas was deze te vochtig. LOL!
De kluizenaarshut, waar net één bed in past met daarboven een glazen plafond zodat het lijkt of je in de openlucht slaapt, dan was er nog ons nederige stulpje; ook onder de grond, heel aards. Toen ik thuis vertelde dat ik daar sliep verbaasde het iedereen; Jij, onder de grond?? Had je geen last van ongedierte?? Nooit aan gedacht, toen ik impulsief: Ja, daar wil ik slapen, zei. Ongedierte zat er zeker, muggen, ondanks de horretjes, pissebedjes, helaas nog steeds vegetarisch!! En een joekel van een spin, precies boven mijn bed, toen ik op zoek ging naar die rot mug. HELP!!!
Later hoorde ik geknars op het kiezelpad. "Gelukkig, mijn holgenootje, dacht ik,  helaas niet dus, 10 minuten later weer geknars maar weer geen holgenoot, zo ging dat een poosje door. He bah, ons stolpje lag best verscholen en een flink eind van de boerderij en de reiki ruimte waar de rest sliep, wie zou hier nou zo laat rond zwalken? Uiteindelijk kwam mijn holgenootje terug, die hoorde het geluid ook, dat uit een van de balken leek te komen, muizen?? boktorren?? Ik heb geen oog meer dicht gedaan.
 
De lessen waren erg fijn, fijn om alles nog een keer te horen, om al die vragen die ik het afgelopen jaar had te kunnen stellen en daar serieus antwoord op te krijgen. Het waren drie hele bijzondere dagen met allemaal heel bijzondere mensen. Ik denk dat er heel wat geopend is in onze harten, ik heb het hele weekend in een soort roes door gebracht. Ik heb nog nooit zoveel lieve complimentjes in mijn leven gehoord en wat voelt dat goed. Wauw!
Wat valt thuis dan weer rauw op mijn dak. (Oh ja, ff tussendoor, zegt echtgenoot dwars door mijn eindeloze verhaal, de wasmachine doet het niet meer!)
Snif.
 
Een hele dikke knuffel van Whisper 
 
How could anyone ever tell you,
You are anything less than beautiful?
How could anyone ever tell you,
You are less than whole?
How could anyone fail to notice,
That your loving is a miracle,
How deeply you're connected to my soul.
 
song by Shaina Noll






















Hoofdluis
whisper   25-06-2007 22:45- permalink- in Persoonlijk
Hierbij wil ik een heel groot volksmisverstand uit de wereld helpen, een echte dooddoener......
"Een troost; neten zitten alleen op schone haren!!!!!"
Dit is dus absoluut gewoon niet waar, ik heb het bewijs hier naast me zitten, en dan nog één: "Verse neten worden dicht tegen de hoofdhuid gelegd!!" Ook niet waar, sommige zitten wel zo'n 10 cm van de hoofdhuid en bevatten leven.
Kom maar kijken!!!
 
Bah ik ben het nou zo zat, al een heel schooljaar last van die krengen. Nog nooit last van gehad, denk je dat het gevaar geweken is als ze op de middelbare school zitten. (ook zo'n fabel, “dat ze alleen voorkomen bij basisschool scholieren")
Dit is de vierde keer al.
 
De eerste keer kwam "ze" hier logeren een vriendinnetje van school van de oudste, en ja hoor RAAK! Gelukkig waren we er vrij snel vanaf, al heeft de populatie zich goed weten voor te planten, de oudste liep al een paar weken met jeuk, ik heb gezocht op haar hoofd maar kon niets vinden, we zijn zelfs met haar naar de dokter geweest, die dacht aan een schimmel infectie (op de hoofd?? zelfs dat kan dus!) na nog een week begon de middelste ook te schurken, nog een schimmelinfectie?? Gelukkig bestaat er op de lagere school nog zoiets als luizenmoeders, één daarvan sprak ik aan, “zou je die van mij heel goed willen controleren”. En ja hoor, een wandelende luis, maar geen neten. Gelukkig, nog geen nageslacht, waarschijnlijk net over gelopen. Maar van wie???
Je raad het al....de oudste, helemaal vol, hoe heb ik dit over het hoofd kunnen zien. Lieve help!!! Helaas voor de shampoo met tea tree, de preventieve tea tree druppeltjes in de nek, niets geholpen!!! Daar ga je dan met je alternatieve methode. Zucht.
Op naar de drogist, “het meest dodelijke graag!”

Dat werd een strijd op leven en dood, het hele huis leek wel een chemische bom, wat een lucht!
Over het algemeen ben ik een vrij makkelijke (lees: luie) huisvrouw, maar wat een power, wat een kracht; nog nooit heeft het huis zo geblonken en was het zo lekker fris. Alles en als ik alles zeg bedoel ik ook ALLES is in de was geweest, de meeste spullen overleefde mijn 60 C woede niet, helaas! Maar wauw, nu zag ik hoe wit wit kan zijn, en ik maar vol houden dat je wasgoed ook op 30 graden met groene zeep prima kan wassen, mijn kids glunderde; mmmm wat ruikt alles lekker fris mama (pardon) Lang leve de hoofdluis!  Zelfs de auto ging door de wasstraat, van binnen schoon, dan ook maar eens van buiten. (dat was in oktober, sindsdien is er geen sopje meer over heen gegaan)
We waren er wel in één keer vanaf, elke neet die ik in de haren zag zitten, knipte ik er heel voorzichtig uit, met een heel klein scherp schaartje en gooide ik in een bakje kokend water. (50 neten)
Ik melde me gelijk aan als luizenmoeder, ik zal ze krijgen die krengen....ze keken wel vreemd op toen ik om een schaartje vroeg...oh nee ik mocht hier alleen constateren niet doden!!!
Het meest frappante was dat er een aantal luizenmoeders nog nooit een neet hadden gezien, dus toen ik steekproefsgewijs, eigenwijs als ik ben, er een kind uit pikte die al geweest was, betrapte op neten, was ik er daar wel een beetje klaar mee.
De middelbare school belde ik ook, helaas waren ze daar iets minder meegaand. “Luizen?? Nee daar doen we niet aan, een protocol??? Nee dat hebben we niet, op een middelbare school komen geen luizen voor!!!” “Wilt u misschien dan toch zo vriendelijk zijn aan de kinderen een brief mee te geven waarin staat dat er hoofdluis heerst in deze klas ( ik kon er al 4 opnoemen) en hoe te handelen???” Het werd geen brief maar een mondelinge overdracht, hoeveel 13 jarigen zouden het verteld hebben aan hun ouders??? Opgelet Haarlem!!!!
Maar goed, wij waren er vanaf, makkie!! Goed blijven controleren...eerst elke dag, toen twee keer in de week, toen nog maar één keer, en daarna nog een keer, wanneer was nou die laatste keer, ik dacht dat jij.....
 
Helaas, raak, februari, weer dikke vriendinnen met "haar" "Mam, ik zag er één gewoon over haar voorhoofd lopen!!! Maar nu heb ik ook weer jeuk.”
Gelukkig waren we er dit keer eerder bij. Ze verdienen goud geld bij die drogist, zeker aan mij, die geen halve maatregelen treft.
Weer gingen we er tegen aan, oudste hielp dapper mee, voelde zich een beetje schuldig misschien. “Lieverd, je kan er echt niets aan doen, maar hang alsjeblieft je jas daar niet aan de kapstok, en niet op haar bed liggen, misschien moet je daar maar gewoon daar blijven staan. Desnoods de hele dag!!”
Maar Oudste dochter,  niet op haar mondje gevallen kaartte het direct op school aan en bij des betreffend meisje met goed bedoelde adviezen. (je moet echt een lotion gebruiken hoor, bij mij hielp de tea tree ook niet meer!”)
Dit keer door ervaring wijzer, waren we er een stuk sneller vanaf. Iets drastischer dan de vorige keer ook met een kapper schaar, "Als je nou weer luis hebt houd je geen haar meer over!!!" (25 neten)
De twijfel was er nog wel; zouden er misschien toch luisjes in oktober overwinterd hebben in die mesthoop die puberkamer heet, misschien via de cavia, tja je weet maar nooit.
School gemaild, moeders van vriendinnetjes gebeld, 2 stuks, “Het spijt me zeer, maar we waren er waarschijnlijk toch niet helemaal vanaf.”  “Ach meid, die van mij heeft het al twee weken, maakt toch niet uit joh, het komt in de beste families voor! En je moet maar zo denken ze zitten alleen op schone haren!”
ARGH!! Waarschuw mij dan ook!
Ik ben allerlei sites gaan lezen, want de meest vreselijke onzin hoorde ik overal.
Wetenschappelijke studies, ik bedacht zelfs om een soort luizen kraamkamer te bouwen, maar ja, wie weet hè, als ze nou ontsnappen!! Ben je mooi klaar mee dan.
Ach en we waren er toch weer vanaf, dochter verzon zelf dat ze vanaf nu twee keer per week zou douchen en daarbij haar haren met veel cremespoeling met de luizenkam zou doorkammen, er werden geen gepaste kleren meer terug in de kast gelegd, het wasgoed zou in de wasmand verdwijnen en niet meer in bed, al het wasgoed zou ik op 60 C blijven wassen, borstels in de eigen slaapkamer laten. Geen losse haren meer. En elke week controle. Eind goed, al goed.
Ja, ja, wie ons een beetje kent......maar goed, we waren er toch vanaf!
 
Ja, en wel twee hele maanden, in april begon weer de ellende, bij het eerste kriebeltje heb ik haar binnenstebuiten achterstevoren gekeerd, en het is toch g......niet te geloven, waar komen die vuile krengen vandaan. Ik heb wel mijn vermoedens. Maar dat mag je natuurlijk niet zeggen.
Bij de luizenmoeders waar ik een (zeer) actief lid ben, gevraagd wat te doen, het beste zou toch zijn de GGD te bellen en misschien de moeder van het desbetreffende meisje. Beetje moeilijk, het lijkt mij dat moeder wel weet dat het arme kind luis heeft, misschien dat moeder  niet weet hoe ze er vanaf komt...maar ben ik daar nou de aangewezen persoon voor om haar te gaan vertellen hoe ze daar vanaf komt? Ik kom er zelf niet eens van af.
Zou daar dan toch de besmettingshaard zitten, volgens oudste dochter wel, die had "haar" alweer zien krabben. Helemaal moeilijk om dat aan moeder te vertellen, hoe ga ik dat nou aanpakken, met mijn "sociaal emotioneel gestoorde ik".
Gelukkig stelde de mevrouw van de GGD voor om moeder te benaderen, ook controleerde ze diezelfde dag nog de brugklas, het waren er meerdere die er last van hadden, en.... gniffel, gniffel,  die van mij zat daar niet tussen, ik had de avond ervoor namelijk alle neten er al met een keukenschaar uit weten te knippen, is dat ding echt zo bot??? (10 neten)
Nou probleem opgelost zou je denken.....niets is minder waar.

Ik kan wel janken, ben ik vijf dagen vrij, kan ik hier weer aan de gang. Dit keer geen halve maatregelen, weer school gebeld, Hoofdluis?? “Ja dat is wel een probleem in deze klas, maar ik kan er nu niets meer aan doen, bijna vakantie, dat ligt toch bij de ouders en die kunnen we niet meer bereiken, de kinderen zijn vandaag voor het laatst in de klas, morgen hebben ze een sportdag bla bla bla bla bla.” Ik probeerde nog "Misschien een laatste briefje?!"
Geen briefje dus, wel een praatje in de klas, dat werd vette ruzie, want "meisje" wist direct bij wie de "roddels" vandaan kwamen.
Ook de mevrouw GGD was niet zo blij me weer te horen, ik moest het toch echt zelf met die moeder gaan uitzoeken, mevrouw GGD had juf gevraagd of moeder de GGD wilde bellen. Er was dus nog helemaal geen contact met moeder geweest, die heeft nooit gebeld. En ik maar denken dat het gevaar geweken was!
Goed, dan ga ik het zelf wel proberen, op een briefje heb ik geschreven wat ik wilde gaan zeggen aan de telefoon, zonder verwijten, op een nette manier, hoe zou ik zelf benaderd willen worden etc etc......
Helaas had moeder aan de andere kant van de lijn geen briefje voor haar neus liggen en krijsend "meisje" naast zich, ik zal de letterlijke tekst hier niet opschrijven. Maar het was niet zo aardig, ze voelde zich toch aangevallen en ging direct in de verdediging; terwijl ik in eerste instantie alleen maar aangaf dat ik door wilde geven dat mijn dochter hoofdluis had en omdat de meiden zo close met elkaar zijn.......
Helaas kon ik het toen niet meer met mijn briefje af en moest ik improviseren, het kwam er op neer dat ik, terwijl ik aan de telefoon zat, me ineens bedacht dat ik me maar eens op moet geven voor een assertiviteit cursus.

Missie mislukt!
Ik kan in ieder geval al mijn agressie botvieren op de stofzuiger. De hele week! Ik hoef zaterdag pas weer te werken. Fijn hè!
Trouwens het staat haar best pittig hoor dat korte koppie!!!
 
Heb jij ook zo'n jeuk!!!
Een klein kusje van een veels te drukke Whisper  
Natte poes
whisper   04-06-2007 00:16- permalink- in Persoonlijk
 
Sinds ik dit logje bijhoud kijk ik regelmatig bij: gelinkt door, wat voor mensen er met wat voor zoektermen op mijn log terecht komen.....Echt waar soms lig ik helemaal dubbel van het lachen.
Neem nou bijvoorbeeld de volgende: "Zonnebloemolie voor Sex", hahaha, en dat denken ze dan bij mij te kunnen vinden, ik preutsheid ten top....zo zijn er nog wel wat smeuïge, wat te denken van "gratis stoeipoes" of een "vochtige stoeipoes", ook altijd leuk, er zijn zelfs mensen die voor de zekerheid even bij mij komen opzoeken "wat is een stoeipoes", huh, heb ik dat ergens beschreven dan??? Iets minder gecharmeerd ben ik van de zoek term: "lekker geil jongetje",  hoezo, kom je dan op mijn keurige log!!! Gelukkig zijn er meer op zoek naar "sexuele vrouwen, gewillige vrouwen, gratis sexuele vrouwen" en ga zo maar door. Ze zoeken zelfs naar filmpjes op mijn log; "gratis hete seks filpjes" of "neuken op zen hondjes", grappig ook die spelfouten, zou die meneer dat altijd zo schrijven,  zou die meneer zichzelf nu herkennen, of misschien als hij weer zijn zoekterm invoert en bij mij terecht komt.....en wat dacht je in hemelsnaam hier op mijn log te vinden!!!!!!!!!!!!
Sorry Geen Sex!!!!
 
Natuurlijk trekt een term bezoekers, een beetje pakkende kop en het bezoekers aantal stijgt enorm; pubers schijnen ook erg in zwang te zijn, ik heb wel met ze te doen hoor, wat dacht je van de zoekterm: "Puber uit huis zetten" daar is het volgens mij al goed mis. De meeste zoeken gelukkig nog naar de "gedachten van pubers", of "iets voor de huid van puber, een andere naam of vriendschappen van pubers" en erg veel mensen zijn op zoek naar "Wat voor straf geef ik mijn puber?" Ze hebben het toch moeilijk al die ouders van die puberendepubers, er is er zelfs een die bij google de zoekterm invulde:"Puber vindt staf niet leuk, en nu??" maar  volgens mij hoort er straf te staan, ach we zijn wel erg met ze begaan, toch? "Ineens streng vegetarische pubers, bedplassende pubers en er zijn zelfs sexy pubers", of horen die weer bij bovenstaand stukje!?
 
Zo zijn er nogal wat mensen die "een gat in hun hart" hebben, "moederliefde missen" of helemaal "geen moederliefde" krijgen en sommige zijn al iets verder en "nemen afstand van moeder"
Vandaag schreef iemand: “Help mij, depressie!” Dat was even slikken, een noodkreet op het grote web, in gedachten draag ik die mevrouw een warm hart toe.......of zou het die meneer van net zijn!?! Vast niet!
Ook heb ik erg te doen met een heel klein mensje, nog ongeboren; "zwanger en afkeer van baby" Treurig!
 
De vraag is wat komen al die mensen bij mij doen, mensen die een recept zoeken van "rozenjam" of "paardebloemsla","vlierfluitjes willen maken", "appeltaarten gaan bakken met pubers" (hihihi) die komen hier wel aan hun trekken, maar als ze dan gaan zoeken naar "kruiden voor zwoele lippen" of "welke religie heeft Johnny Depp" moet ik het laten afweten, helaas!!

De mensen waar ik naar op zoek ben????, die zoeken mij niet......of ze vinden me niet, dat kan natuurlijk ook.
Sommige zijn heel bewust naar me op zoek: "Whisper your heartdreams," goh dat zijn er niet veel, die me zo kennen. (Hè, wie was dat????)
Waar ik laatst erg om moest lachen was een kennis die een paar leuke site's voor me gevonden had, waaronder dus mijn eigen start pagina; www.whisper.eigenpage.nl (lol)
Kijk dat maakt het toch de moeite waard om al je bedenkingen, verzamelde stukjes overpeinzingen etc etc. te delen op het web.
Zo kwam ik heel per ongeluk op een site waar ik dit las:
>>>>"Onderstaand prachtig stukje heb ik schaamteloos gekopieerd van de weblog van Whisper: http://whisper.punt.nl/ Zij schrijft mooie stukken, ga er eens kijken!
>>>>"Whisper schrijft erg complete teksten, ik vind ze super! ze gebruikt kennis die ze opdoet van boeken en inetrnet, maar je leest nooit een gekopieerde tekst, het zijn altijd haar eigen woorden, die een mooi verhaal vertellen.
>>>>Ik zat daarnet wat te surfen op het internet toen ik op een heel interessante log kwam van een heks... namelijk deze: http://whisper.punt.nl  en daar stond de volgende tekst, waar ik eigenlijk redelijk om moest lachen ...........

HEKS….PARDON!!!!

Ik kan me niet herinneren dat ik ook maar ergens iets heb op geschreven dat er maar enigzins op kan wijzen dat ik een heks ben................................is het dan zo duidelijk????
Ik ga in ieder geval dit jaar; "Op vakantie zonder jezus" er zit niets anders meer op!
 
P.S: Kan je op vakantie dan MET Jezus!?! Ow!!! Interessant!!!

Jullie krijgen allemaal van mij een hele dikke knuffel en kus en ik heb met dit logje vast weer een heleboel nieuwe mensen hier naar toe gelokt!!!!!!!!!
SEKS, SEXS, SEXIEER, GESEKST, NATTE POEZEN…….(Hihihihi)
 
Kus van Whisper














volgende »
Powered by Mijndomeinwebsitemaker.nl