home | favorieten | fotoalbum | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | 5 EURO bij aanmelding. 1 EURO per 2 vrienden. X EURO per bericht. punt.nl

 

Pussy scan
Sexualiteit | Persoonlijk | 23 December 2008 | 10:29:13
Voor al die genen die nog steeds op zoek zijn naar mijn natte poes....
I have scanned my pussy....
 
Geniet ervan.......
Whisper
Whispering 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 337

5 EURO bij aanmelding. 1 EURO per 2 vrienden. X EURO per bericht.

Merry Yule
Feestdagen | Jaarfeesten | 21 December 2008 | 21:33:51
 
Het licht schijnt op mijn handen
zelfs in dit donkerste uur
laat het feller branden
ik koester dit vuur
 
Bescherm mijn pad
tegen bittere kou
zo kil en nat
moeder godin, wijze vrouw
 
Het licht is stil en wacht
maar dagen lengen vlug
en de Godin fluistert zacht
haar kinderen terug
 
A Warm & Happy Yuletide to All!
Whisper
Whispering 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 188


Yule 2008
Feestdagen | Jaarfeesten | 21 December 2008 | 20:53:26
 
Dark and still
The winter night
pale and cold
our Lady White
Watching o'r
the sleeping Earth
hear us call
Your Child to Birth
 
Whispering | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 126


The Raven
Spiritualiteit | Gedicht | 10 December 2008 | 22:24:58
 
Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary,
Over many a quaint and curious volume of forgotten lore,
While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping,
As of some one gently rapping, rapping at my chamber door.
"'Tis some visitor," I muttered, "tapping at my chamber door -
Only this, and nothing more."

Ah, distinctly I remember it was in the bleak December,
And each separate dying ember wrought its ghost upon the floor.
Eagerly I wished the morrow; - vainly I had sought to borrow
From my books surcease of sorrow - sorrow for the lost Lenore -
For the rare and radiant maiden whom the angels name Lenore -
Nameless here for evermore.

And the silken sad uncertain rustling of each purple curtain
Thrilled me - filled me with fantastic terrors never felt before;
So that now, to still the beating of my heart, I stood repeating,
"'Tis some visitor entreating entrance at my chamber door -
Some late visitor entreating entrance at my chamber door; -
This it is, and nothing more."

Presently my soul grew stronger; hesitating then no longer,
"Sir," said I, "or Madam, truly your forgiveness I implore;
But the fact is I was napping, and so gently you came rapping,
And so faintly you came tapping, tapping at my chamber door,
That I scarce was sure I heard you"- here I opened wide the door; -
Darkness there, and nothing more.
 

Deep into that darkness peering, long I stood there wondering, fearing,
Doubting, dreaming dreams no mortals ever dared to dream before;
But the silence was unbroken, and the stillness gave no token,
And the only word there spoken was the whispered word, "Lenore?"
This I whispered, and an echo murmured back the word, "Lenore!" -
Merely this, and nothing more.

Back into the chamber turning, all my soul within me burning,
Soon again I heard a tapping somewhat louder than before.
"Surely," said I, "surely that is something at my window lattice:
Let me see, then, what thereat is, and this mystery explore -
Let my heart be still a moment and this mystery explore; -
'Tis the wind and nothing more."

Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter,
In there stepped a stately raven of the saintly days of yore;
Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he;
But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door -
Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door -
Perched, and sat, and nothing more.

Then this ebony bird beguiling my sad fancy into smiling,
By the grave and stern decorum of the countenance it wore.
"Though thy crest be shorn and shaven, thou," I said, "art sure no craven,
Ghastly grim and ancient raven wandering from the Nightly shore -
Tell me what thy lordly name is on the Night's Plutonian shore!"
Quoth the Raven, "Nevermore."
 

Much I marvelled this ungainly fowl to hear discourse so plainly,
Though its answer little meaning- little relevancy bore;
For we cannot help agreeing that no living human being
Ever yet was blest with seeing bird above his chamber door -
Bird or beast upon the sculptured bust above his chamber door,
With such name as "Nevermore."

But the raven, sitting lonely on the placid bust, spoke only
That one word, as if his soul in that one word he did outpour.
Nothing further then he uttered- not a feather then he fluttered -
Till I scarcely more than muttered, "other friends have flown before -
On the morrow he will leave me, as my hopes have flown before."
Then the bird said, "Nevermore."

Startled at the stillness broken by reply so aptly spoken,
"Doubtless," said I, "what it utters is its only stock and store,
Caught from some unhappy master whom unmerciful Disaster
Followed fast and followed faster till his songs one burden bore -
Till the dirges of his Hope that melancholy burden bore
Of 'Never - nevermore'.

But the Raven still beguiling all my fancy into smiling,
Straight I wheeled a cushioned seat in front of bird, and bust and door;
Then upon the velvet sinking, I betook myself to linking
Fancy unto fancy, thinking what this ominous bird of yore -
What this grim, ungainly, ghastly, gaunt and ominous bird of yore
Meant in croaking "Nevermore."
 

This I sat engaged in guessing, but no syllable expressing
To the fowl whose fiery eyes now burned into my bosom's core;
This and more I sat divining, with my head at ease reclining
On the cushion's velvet lining that the lamplight gloated o'er,
But whose velvet violet lining with the lamplight gloating o'er,
She shall press, ah, nevermore!

Then methought the air grew denser, perfumed from an unseen censer
Swung by Seraphim whose footfalls tinkled on the tufted floor.
"Wretch," I cried, "thy God hath lent thee - by these angels he hath sent thee
Respite - respite and nepenthe, from thy memories of Lenore:
Quaff, oh quaff this kind nepenthe and forget this lost Lenore!"
Quoth the Raven, "Nevermore."

"Prophet!" said I, "thing of evil! - prophet still, if bird or devil! -
Whether Tempter sent, or whether tempest tossed thee here ashore,
Desolate yet all undaunted, on this desert land enchanted -
On this home by horror haunted- tell me truly, I implore -
Is there - is there balm in Gilead? - tell me - tell me, I implore!"
Quoth the Raven, "Nevermore."

"Prophet!" said I, "thing of evil - prophet still, if bird or devil!
By that Heaven that bends above us - by that God we both adore -
Tell this soul with sorrow laden if, within the distant Aidenn,
It shall clasp a sainted maiden whom the angels name Lenore -
Clasp a rare and radiant maiden whom the angels name Lenore."
Quoth the Raven, "Nevermore."
 

"Be that word our sign in parting, bird or fiend," I shrieked, upstarting -
"Get thee back into the tempest and the Night's Plutonian shore!
Leave no black plume as a token of that lie thy soul hath spoken!
Leave my loneliness unbroken!- quit the bust above my door!
Take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!"
Quoth the Raven, "Nevermore."

And the Raven, never flitting, still is sitting, still is sitting
On the pallid bust of Pallas just above my chamber door;
And his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming,
And the lamplight o'er him streaming throws his shadow on the floor;
And my soul from out that shadow that lies floating on the floor
Shall be lifted - nevermore!
 
Edgar Allan Poe
1845
Whispering | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 209


Ik ben..
Spiritualiteit | Spiritueel | 10 December 2008 | 20:29:46
 
Ik ben de Mysterieuze Moeder
Alle plaatsen, alle tijden, alle seizoenen zijn voor mij gelijk
Je hebt me in de wind tussen de bomen gezocht
In de stromen tussen de heuvels
In de golven op de oceaan

Ik ben als de zee
Zacht en kalm
Fel als een donderslag
Veranderlijk en onveranderlijk

Je zocht me in het gefluister in de schaduwen
En daar was ik
Je zocht me op de top van de berg
En daar was ik
 
Alle mensen van alle tijden
Zochten me
En vonden me
En mijn aangezicht veranderde steeds
Zij roepen mij in de stilte van de nacht
En ik neem ze in mijn armen
 
Whispering | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 151


De Godin
Spiritualiteit | Paganisme | 10 December 2008 | 19:52:14
 
Ik ben de maansikkel die de hemel kroont
Ik ben het zonlicht dat op de golven schittert
en de bries die het nieuwe gras doet buigen.
Geen man heeft mij ooit bezeten
en toch ben ik het middelpunt van alle begeerte.
jageres en heilige wijsheid ben ik,
geest van inspiratie en vrouwe der bloemen.
Zie in het water en je zult
Mijn gezicht weerspiegelend zien, want je behoort mij.

Ik ben de zon in al haar pracht
En de warme wind die het graan doet rijpen.
Ik geef mezelf in mijn eigen tijden en seizoenen
en schep overvloed,
Ik ben de meesteresse en de moeder, ik schenk leven en ik verslind
Ik ben de minnares en de beminde
en op een dag behoor je mij.

Ik ben de afnemende maan wier sikkel de sterren oogst
Ik ben de ondergaande zon
En de koele wind die het duister aankondigt.
Ik ben rijp in jaren en in wijsheid
ik zie alle geheimen achter de sluier.
Ik ben toverkol en oogstkoningin, heks en wijze vrouw
en op een dag behoor je mij.

uit "Priesteres van Avalon"
marion bradley
Whispering | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 131


Lied van de Godin
Spiritualiteit | Paganisme | 10 December 2008 | 18:18:22
 
 
Ik ben de grote Moeder, vereerd door heel de schepping.
Ik bestond al voordat de schepping een bewustzijn had.
Ik ben de vrouwelijke oerkracht, grenzeloos en eeuwig.

Ik ben de kuise Maangodin, de Vrouwe van alle magie.
Mijn naam weerklinkt in het lied van de wind
en het ruisen der bladeren.
Ik draag de wassende maan op mijn voorhoofd
en mijn voeten rusten in de sterrenhemels.
Ik ben de mysteries die nog niet zijn opgelost, een nieuw pad.
Ik ben een veld dat de ploeg nog niet kent.
Verheug je in me en ken de volheid van de jeugd.

Ik ben de gezegende Moeder,
de gracieuze Vrouwe van de herfstige oogst.
Ik kleed me in het diepe, koele wonder van de aarde
en in het goud van de velden, zwaar van het graan.
Ik regel de getijden van de aarde;
alles draagt vruchten en komt tot rijpheid in mijn seizoen.
Mijn schuilplaats is een plek van heling.
Ik ben de levensschenkende moeder,
wonderbaarlijk vruchtbaar.

Vereer me als de wijze oude vrouw, de crone,
de hoedster van de ononderbroken cyclus van leven,
dood en wedergeboorte.
Ik ben het wiel, de schaduw van de maan.
Ik regel de getijden van vrouwen en mannen,
ik verlos en verjong zware zielen.
De duisternis van de dood is mijn domein,
maar de vreugde van geboorte mijn geschenk.

Ik ben de Godin van de maan, de aarde, de zeeën.
Vele zijn mijn namen, groot en verscheiden mijn krachten.
Uit mij komen kracht en magie voort, vrede en wijsheid.
Ik ben de eeuwige Maagd, de Moeder van al wat leeft
en de wijze oude Vrouw der duisternis.
Ik stuur je de zegeningen van mijn eindeloze liefde.
 
(gebaseerd op een invocatie van Morgan's)
Whispering 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 211


Ik ben je Godin
Spiritualiteit | Paganisme | 10 December 2008 | 18:11:05

Van hoge afkomst, volbloedig en vrij van begeerte ben ik
De wind is mijn stem en mijn lied
Hoog en laag
Bries en wervelstorm
Zacht en zoet
Hard en schel

Wild is mijn wil
En onstuimig mijn verlangen
Ik neem wie ik wil
Geen man die mijn liefde weigert overleeft
En voor wie ik mij heb onthuld
Hij is gezegend
Hij heeft de gunst van de Grote Goden verkregen
En die de opdracht van de Goden weigeren
Zijn slechts bladeren
Die waaien in de wind

Ik ben je Godin
Van voor de aanvang der tijden ben ik
Ik maakte de bergen met hun toppen
En de dalen en de weiden bedekte ik met zacht gras
Het was mijn voet die als eerste de Aarde betrad
En waar ik liep ontsprongen de bloemen
Het was mijn stem die het eerste lied deed klinken
En de vogels luisterden hoorden het en antwoordden
In de dageraad van de wereld leerde ik de zee zijn lied
En het waren mijn tranen die de eerste regens maakten

Luister naar mij en hoor mij
Want niemand kan aan mij ontsnappen
Ik was het die jou het leven schonk
En in de diepte van  mijn aarde
Zal je rust vinden en wedergeboorte
En ik zal opnieuw voor jou
Een nieuwe groene loot doen ontspringen

Heb ontzag voor mij
Hou van mij
Adoreer mij
Verlies jezelf in mij
Ik ben de levenswijn
Ik beroer de zintuigen
Ik leg het lied in de harten en op de lippen van de mensen

Ik ben de Kracht
Whispering | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 139


De duivel en de engel
Spiritualiteit | Spiritueel | 10 December 2008 | 12:51:50
 
Er waren eens een duiveltje en een engeltje
Hij klein en pittig, een beetje negatief
en zij mooi licht, eerlijk en lief

Ze deden een wedstrijd
Zonder mij, zei het duiveltje, kun je niet bestaan
Wij horen bij elkaar, wij moeten samengaan
Een eenheid, zoals yin en yang
die vloeien in elkaar over in elkaars belang
Kijk naar de zon en maan, kijk naar dag en nacht
dat zijn wij, zei hij fluisterend zacht.
We zijn elkaar gelijken
 
En het engeltje, slim, knikte maar wist wel beter
Want de engel had al genoeg van het leven geleerd
Het positieve straalt zo veel sterker dan het negatieve
dat altijd naar binnen is gekeerd

Dus rustig liep ze hem tegemoet met de overwinning in zicht
en wist een schaduw wint het nooit van het licht
 
Bron: Happinez
Whispering | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 206


Heidens avondje is gekomen.....
Feestdagen | Paganisme | 05 December 2008 | 16:17:44
 

Dat Sinterklaas een katholiek bisschop is weten we allemaal. Hij heeft echt bestaan en hij zetelde in Myra. Sinterklaas is een typisch voorbeeld van een gekerstend heidens feest. Sinterklaas of eigenlijk St. Nicolaas was n.l. oorspronkelijk Wodan (of Odin) de oppergod van de Germanen. Wodan werd langzamerhand naar de achtergrond gedrukt door de heilige Nicolaas.

Maar er zijn nog genoeg elementen die ons eraan herinneren dat onze Goedheiligman eigenlijk een overblijfsel is van de Germaanse God WODAN.
Welke elementen vinden we tegenwoordig nog terug in het huidige Sinterklaasfeest dat we aan deze Germaanse oppergod hebben te danken?

* Wodan werd door de Germanen voorgesteld als een forse man met baard, mantel en breedgerande muts en hij hield een speer in zijn hand. Deze speer is verworden tot de staf. Sinterklaas word ook gekenmerkt door het dragen van een lange mantel. Tevens heeft hij een lange baard!

* Het rijden over het dak door Sinterklaas lijkt op Wodan gebaseerd. Wodan rijdt op zijn vliegende schimmel Sleipnir, het achtbenige paard. Het toeval wil dat ook Sinterklaas zijn paard kan vliegen! Hij voert immers de heilige van dak tot dak om er geschenken door de schoorsteen te brengen!

* Wodan reed te paard door de hemel bijgestaan door twee zwarte raven Hugin (de gedachte) en Munin (het geheugen) die hem op de hoogte hielden van het gedrag van de mensen om aan het einde van het jaar de mensen te belonen of te straffen voor hun gedrag, net zoals de Zwarte Pieten hun baas informeren over de stoute kindertjes.

* Tijdens zijn nachtelijke tochten zou Wodans helper, Oel genaamd, door de rookgaten hebben gekeken om de offergaven te keuren. Nu is het Zwarte Piet die deze taak op zich genomen heeft.

* Omgekeerd aan de wereldboom, had Wodan alle wijsheid der negen werelden ontvangen!  Deze alwetendheid heeft sinterklaas overgenomen! Hij heeft immers het grote boek waarin alles staat geschreven!

*  Vroeger was het de gewoonte om op het Wodansfeest runen aan de kinderen te geven! Heden ten dage doen de chocoladeletters daar nog aan denken.

* Het klaarleggen van wortels of stro in de schoen is eveneens van heidense oorsprong! Om Wodan gunstig te stemmen brachten de Germanen offers, ook aan het paard Sleipnir. Aan het begin van de winter waren dat oogstoffers, zoals wortels, granen, vruchten en hooi. Deze werden in sokken, laarzen of klompen gestopt en bij de stookplaats gelegd.

* De Germanen brachten ook dierenoffers, vooral varkens aan Wodan. De marsepeinen varkens en andere suikerbeesten zijn onschuldiger varianten op de oorspronkelijke offers.
 
* Het strooien van pepernoten is een uiting van vruchtbaarheid, de heidenen offerden ook noten en fruit aan Wodan.

* Tegenwoordig gebruiken de pieten de roede om stoute kinderen mee te straffen! De oorsprong van het gebruik van de roede is totaal anders! De roede is een vruchtbaarheidsymbool!
 
* Sinterklaas is de beschermheilige van de zeelieden, vandaar dat hij per stoomboot aankomt.
 
* De dichtkunst was aan Wodan gewijd. Tegenwoordig maken we met Sinterklaas gedichten voor elkaar

Conclusie: Zelfs na 1200 jaar christelijke overheersing leeft Wodan nog in ons midden!

Tot slot nog een lekker receptje.
Het heerlijk avondje is weer aangebroken en bisschopswijn mag dan misschien wat oudbollig zijn, het blijft natuurlijk wel de traditionele Sinterklaastraktatie voor volwassenen. Deze Oud-Hollandse bisschopswijn maak je gewoon zelf.

Bisschopswijn

1 sinaasappel
10 kruidnagels
1/2 kaneelstokje
1 fles rode wijn
2 dl water
75 gr. bruine kandijsuiker

Boen de sinaasappel goed schoon en snijd hem in plakken.
Doe de sinaasappel en de kruidnagels bij de wijn, het water, het kaneelstokje en de suiker in een pan.
Breng alles op laag vuur met het deksel op de pan tegen de kook aan. De wijn mag niet koken!
Zet vervolgens de pan op een laag vuur en laat de inhoud 1½ uur zachtjes trekken.
Haal dan met een schuimspaan de sinaasappel en de ½ pijp kaneel eruit.

Breng tenslotte de drank weer tegen de kook aan en verdeel de bisschopswijn. Heet opdienen.
Let er wel op dat je glazen gebruikt die hittebestendig zijn.

Proost!
Kus Whisper
Whispering 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 527


Home   weblog sinds: 2006-08-14

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl